جلوه های پیوند تنانی - جانیِ افغانستان و ایران در سروده های دوشاعر✒️

خلیل اله خلیلی(۱۳۶۶-۱۲۸۶)شاعر توانا به زبان دری و پارسیِ پاک و دیپلومات، زاده ی باغ جهان آرای کابل و بدرود هستی گفته در پاکستان کنار هم وطنان مهاجرش...
او روزگارانی سفیر افغانستان در عربستان سعودی و عراق بود.
☆♡☆
سلیمان لایق(۱۳۹۹-۱۳۰۹) نویسنده، شاعر و کنشگر پویای اجتماعی، زاده ی ولایت پکتیا، درگذشته بر اثر ترکش های یک انفجار در کابل...
او فعالیت های درخشانی به‌عنوان وزیر اقوام و قبایل افغانستان و ریاست‌ علوم افغانستان داشت.
✒️دو استقبال شعری

مژده ای شیراز! من بوی بهار آورده ام
پیک گلزار دلم، پیغام یار آورده ام
گر بهار آورده زین سان نرگس و نسرین و گل
صد بهار جان فزا من در کنار آورده ام
از حدیقه زی گلستان، وز سنایی سوی شیخ
رازهای بس نهفته، آشکار آورده ام
غزنه با شیراز دارد ربط های معنوی
حرف بسیار است، من در اختصار آورده ام
ملت ایران و افغان غمگساران همند
غمگساری را حدیث غمگسار آورده ام
مژده ای یاران! که من دردی کشان عشق را
ته نشین از جرعه های «لای خار» آورده ام
از بدخشان دل شوریده در شیراز حسن
شعر رنگین همچو لمعی آبدار آورده ام
شور بر سر، شعر بر لب، گل به دامن، جان به کف
در خرابات مغان چندین بهار آورده ام
ایمن است از برگ ریز حادثات روزگار
این گل الفت که من از نوبهار آورده ام
شادمان از بخت خویشم کاندرین گلزار ذوق
از نهال دوستی، صد گل به بار آورده ام/ خلیل اله خلیلی

بیا ساقی آن می که حال آورد
کرامت فزاید کمال آورد
به من ده که بس بیدل افتاده ام
وزین هر دو بی حاصل افتاده ام
بیا ساقی آن می که عکسش به جام
به کیخسرو جم فرستد پیام
بده تا بگویم به آواز نی
که جمشید کی بود و کاووس کی.../ حافظ

ساقی نامه های لایق:

ساقی بیار آن باده را
آن آتش آماده را
ویرانگر آباده را
سوزند ی سجاده را
تا خویشتن سوزی کنم
با جان خود بازی کنم

*

لایق اسماعیل در این استقبال ادامه می دهد:
...
میی ده که از زورش روان
مستی کند تا جاودان
ما را برد زی عشق مان
تا مرگ دل تا پای جان
سوزد کهن بت‌خانه را
گرمی دهد میخانه را.../