یک اتفاق فراموش نشدنی و آموزنده!*یکی از دوستانِ ۶۰ ساله ام پس از بازنشستگی با خانم جوانی ۲۵ ساله ازدواج کرد*حالا زمان کمتری را با دوستانش می گذراند و همیشه در منزل بود ؛ دوستانش نگران شدند و پرسیدند که آیا مشکلی وجود دارد؟مرد بازنشسته گفت :*"من مشتاقم که با همه شما وقت بگذرانم، اما همسر جوانم وقتی م...

عید، دید و بازدید، خانه ی دوست:سرای سالمندان...

عیدگردی، خانه ی دوست:همین جا در حوالی دل...به زیارت طاها و مسی می روم، زوج عاشق، دو جان شیفته ی زیبایی، شعر و مهر، داد و راد...این کُنج گَنج در میان مدعیان هنر و ادبیات دور و برمان نایاب است و اگر در این مورد لفاظی می کنند و زبان می ریزند، از تظاهر است و برای خرسواری!به سخنان مسی(معصومه) دوست داشتنی...

ابعاد شگفتِ شخصیت زن آرمانی...فرخنده باد هشتم مارس: روز جهانی بانوانHappy March 08th: Inte ational Women's Dayدر کارت پستال های این روز که به مادران اهداء می شوند و یا همه روز در خانه هایی اروپایی/ آمریکایی، نوشته ای برگرفته از حروف نخست واژه ی زن/ woman را در قاب عکس می بینیم حکمت آمیز:W: wonderful...

نوروزِ پیروز، بر دهان ها، سرودها دل افروز.../از طبیعت شکیبایی بیاموزیم و با توحیدِ درخت و باد، باران و خاک، برف و دلِ پاک، ستاره و مدار، زیر بار: شانه های پدران بردبار، لبخند کودک و مهر مادرانِ هشیار ...همراه!هم وطنِ بیدار!راستی!چند گام مانده تا فرود آمدِ بانوی سرافرازمان بهار؟

نامه به عزیزی جوان در همین حوالی...دوست عزیز!علت العلل عقب ماندگی ملی، در انتظار "گودو" ماندن و برای قهرمان/ ابرمرد آه کشیدن "عادم"های حقیقت و هویت از دست داده در فضاهای مجازی است...و این ویروس تقلید بی پدر و مادر! که خلق را تقلیدشان بر باد داد>ای دو صد لعنت بر این تقلید باد!بیا با هم این انتقاد گزن...

عکس: ثبت ابدی لحظه ای ست که شهادت می دهد...✍️

دیدار با میکل آنژِ اهوازی/ سکانسی از سفرنامه ی اوکسین✍️

اهواز: شهر بمباران شدهسکانس اول: جا شیر...جا شیر...جا شیر...دومین روز اوکسین گردی است.در سه راه خرمشهر، همراه با دوستِ جوانِ گیتار به کول که او هم می خواهد به فلکه ی چیتای زیتون برود، به سوی سواری های خطی می رویم. راننده ای ریزه و سیاه چرده با دیدن ما بانگ می زند: جا شیر....جا شیر....جا شیر....تصور ...

سینه ی او اجاق محبتِ هم چنان گرم و مترنم...همین دیروز های ۵۰ سال پیش است امروز...زن عامو زینب، فرز و دست پر، به جنب و جوش است. مهمان ها آمده اند. برادران و هم تبارانش، از روستا برای کار به آبادان هجوم آورده اند. چای می آورد. سفره می اندازد. شام مفصل برقرار می کند. هندوانه قاچ می کند...آرام ندارد نمی...

آن شامگاهدیوارهااز تندرانلرزانسرودخواناسطوره ها راهر ناودان...من و مادرهیچ گاه در کودکینبودهجدا از همبیدار ماندهپناهگامانکلبه ای کوچکهیمه سوزکاهگلیمهر را سامان...ظلمات سرد پر از درنده ی ناگاهباد سرکشبه شیطنت با درگاهمنِ کنجکاوپرسان:- مامان!ببندمش در این بی گاه؟ایستادرو به پرده هابارانمی درخشیدکهکشان...

فراخوان بازگشت حتمی ایرانیان به میهن../ Iranians' Imminent Homecomjng Callبی قرارم ای یاران!پاره پاره های دلماین رفته ها پرستونیامده به خانهگلبرگ ها به دست بادپراکنده به دنیا رابرگردانید به بوستانمانایران...❤️بی خواب/خراب/رویابار/چشمان به راهمنتظرم ای مردم!بگویید:این اخگران شب زدا به میهنباز آیند......

بی بی هر روز به من چه می گوید؟ماماجی پیرِ پیر است، اما در چشمانش آسمان آسمان ستاره چشمک می زنند.لباس هایش کهنه ی کهنه اند، اما همیشه از پاکیزگی می درخشند و در مِ ینا/ روسریش گل های رنگارنگ هر روز می شکفند...و آخرین روزی که به بسترش می دوم و می بوسمش، کودکِ کودکم و هنوز به مدرسه نرفته ام که خِنگ و خو...

پرسه در دالانِ دل ها....

ما رهروان خطِ سفیران مردمیم♡بیگانه با حکایتِ عالی جناب ها...(ص. ۶۳)

به یاد عزیز سفر کرده به دیار ابدیتِ افتخار: علی پاینده که در گذر فاتحانه از رنج ها؛ با رادی و راستی، ابعادِ مغفول مانده ی سوسیالیسم واقعی را که همانا اومانیسم و دموکراسی است، معناهای تازه ای بخشیده است.□☆□وصیت نامه ی کهنه سرباز راه آزادییاران!بدرود.دیگر درنگی نمانده به دیدار اما بیاوریدمپیراهن سپیده...

به یاد دوست: حسین صفاری دوست

ایوان ایوانیچ از این پهلو به آن پهلو شد، گفت: «میان به آدم دروغ میگن، آدم دروغها رو میبینه و به روی خودش نمیاره. درواقع اونها رو تحمل میکنه. اونوقت فکر میکنن آدم احمقه، نمیفهمه. بعد ناسزاها

به سبیلا آقام استالین قسم! بخش پنجم همه ی همسایه ها به خوبی می دانند "نخواسته" تا چه حد مرداس را دوست دارد. اما او به احترام، هیچ گاه این نام قند و عسل را که برایش مقدس مانده به زبان نمی آورد، در دل مزمزه می کند؛ و در گفت و گوها با زنان، به جای آن، ضمیر فاعلی "او" را به کار می برد. شب ها بر سکوی بتن...

به سبیلا آقام استالین قسم! بخش شیشُم در این بامداد خاکستری، سی و پنجمین روز بهار که گاه گاه آفتاب سرکی به کوچه ی در خواب رفته ی این محله می کشد، مشت مشت نور بر بام های پر پرنده می پاشد و تکانی به باغچه ی بنفشه ها و کرت های سبزی و گوجه سرخ منیجه خانوم می دهد، از خواب پریده هنوز نمی دانم کجایم. در هفت...